روزگار من

اتفاقات روزمره زندگی من

سلام...ناراحت

همیشه به خودم می‌‌گم کاش می‌شد توی کشور ما هم آزادی بیان وجود داشتناراحت. اما متاسفانه وقتی حرف راست و درستی می‌زنی ممکنه به ضررت تموم بشهساکت. پس بهتره سکوت کنیم چون سکوت بهترین روش برای نشان دادن اعتراض استساکت...

دیشب داشتم به این موضوع فکر می‌کردممتفکر که از وقتی خودمو شناختم قصه انقلاب رو توی گوشم زمزمه کردنخیال باطل. از شجاعت مردم و تعداد شهدا و ... واسم گفتننگران. به این موضوع فکر می‌کردم که شاید در آینده منم مثل مامان و بابام جریان انتخابات سال 88 رو برای فرزندم تعریف کنممژه. البته اگر خواستم توی این مملکت فرزندی داشته باشمسبز!!!

افسردگیم روز به روز بیشتر می‌شهابرو. از یکطرف جریانات اخیر مملکتعصبانی و از طرف دیگه که مهمترینه وخیم‌تر شدن اوضاع روحی و جسمی ننهگریه دست به دست هم دادن تا اوضاع روحی منو داغونتر کننافسوس. دیروز توی خونه کارم فقط گریه بودگریه. به بهانه‌های مختلف اشکم درمیومدگریه. حتی وقتی داشتم فیلم لاست رو نیگاه می‌کردمسبز. وقتی داشتم خطبه‌های نماز جمعه رو نیگاه می‌کردمعصبانی. حالم داره بهم می‌خورهسبز...

گفتم سریال لاست یاد یه موضوعی افتادمقلب، توی سریال لاست یه زن و شوهر کره‌یی هستن به اسم سان و جینقلب. هر وقت به تماشای سریال می‌شینم و چهره سان رو نیگاه می‌کنم یاد مرحوم پوپک گلدره میافتمنگران. عجیب چهره‌اش شبیه پوپکهناراحت. وجود سان در سریال لاست بهانه‌ای شد برای قرائت فاتحه. ببینید و قضاوت کنیدمژه...

امروز عصر ساعت چهار راهپیمایی سکوت از میدان انقلاب به سمت میدان آزادی‌ستناراحت. من اونجا نیستم که شرکت کنمگریه اما از شما می‌خوام تو این راهپیمایی شرکت کنینناراحت و نذارین خون شهدای موج سبز پایمال بشهدل شکستهگریه.

به امید برپایی دولت سبزفرشته...

نوشته شده در شنبه ۳٠ خرداد ۱۳۸۸ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ توسط مگنولیا نظرات () |

Design By : nightSelect.com