سلام...

دلم خیلی گرفته. این روزها همه چیز قاطی پاتی شده. از یه طرف برخورد و رفتار بعضی از دوستان، از یه طرف هم فکر به عمل چشم و ترسی که به جونم افتاده. به قول پریسا جون گادی جونم در بست چاکرتم، نمیشه یه ریزه هوامو داشته باشی؟ به قرآن دارم رسماً نابود میشم. حداقل اگه قراره کور بشم اون روز رو یه مقدار دورتر بذار تا بتونم تصویر تمام خوبیها رو که تو ذهنم بسپارم. دلم خیلی گرفته. یه عالمه گریه میخوام. کاش حداقل تو به فکرم بودی تا یه دلخوشی داشتم. دیگه رسما بیخیال همه چیز شدم. دیگه هرچی میخواد بشه بشه. یه جورایی به آخر خط رسیدم. خسته‌ام، خسته‌ خسته...

هنوز هم دوستت دارم همه زندگیم...

نوشته شده در سه‌شنبه ٢٩ شهریور ۱۳٩٠ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ توسط مگنولیا نظرات () |