سلام...

دیروز عصر وقتی آقای پدر از اداره اومد خونه منو صدا کرد و گفت می‌خوام باهات در مورد موضوعی صحبت کنم. وقتی نشستم کنارش بهم گفت الان با یکی از دوستان صحبت می‌کردم، برای پسر یکی از دوستانشون دنبال دختر می‌گردن. شرایطی که گفتن به تو بیشتر می‌خورد. من با شنیدن این حرف ییهو هنگ کردم. سر تا پام داغ شد و عرق سر رو تنم نشست. دلم خیلی گرفت. ییهو چهره جوجو اومد جلو صورتم. آقای پدر گفت نظر خودت مهمه. اگه خواستی بگو تا تاریخ تعیین کنیم برای اولین آشنایی. منم اولین سئوالی که پرسیدم این بود: چند سالشه؟ آقای پدر گفت متولد 61 هست. یعنی هم سن خودم. با شنیدن این حرف خوب بهانه‌یی اومد دستم و گفتم اگه نظر منو بخواین من مخالفم. اولا که با ازدواجی که معرف داشته باشه اصلا موافق نیستم و ترجیح می‌دم خود طرف ببینه و بپسنده و پا پیش بذاره. دوماً من اختلاف سن کم یا اصلاً اختلاف نباشه رو دوست ندارم. ترجیح می‌دم اختلاف سن زیاد باشه. آقای پدر گفت فکر نکن ازت سیر شدم و می‌خوام زود شوهرت بدم، نه به خدا، ولی بذار بیان شاید نظرت تغییر کرد. منم گفتم با تمام احترامی که واستون قائلم نمی‌تونم پا روی عقاید خودم بذارم. وقتی آقای پدر خوابید نوبت مادر خانومی و آبجی‌دومی و لودی شد. البته لودی کمتر گیر داد. چون از رابطه من و جوجو کاملا اطلاع داره. اونقدر مامان رو نِروم قدم زد که عصبی شدم و داد زدم گفتم اصلا نمی‌خواااااااام شوهر کنم. زور که نیست...

از صبح دلم خیلی گرفته. خیلی دوست دارم تکلیف من و جوجو زودتر روشن بشه. کارم فقط شده شب و روز دعا کردن. خدا جون، تو که از تمام اتفاقات زندگی ما خبر داری، تو که می‌دونی چقدر سختی کشیدیم تا رابطه‌امون به اینجا کشید، خودت کمکمون کن...

عزیز زندگیم، دوستت دارم و هیچوقت تنهات نمی‌ذارم. بهت قول می‌دم. تنها تو مرد زندگی من هستی. جز تو کسی رو نمی‌خوام. عاشقانه دوستت دارم...

پ.ن: کی میدونه چرا وقتی میخوام از شکلکهای سایت پیچک استفاده کنم وقتی کپی میکنم و اینجا پیست میکنم تصویر نمیاد؟ باید چیکار کنم؟؟